In 1986 verklaarde Japan zich onder druk van de Internationale Walvisvaartcommissie akkoord met het verbod op de commerciële walvisjacht. Datzelfde jaar riep de Japanse overheid een Instituut voor Onderzoek naar Walvisachtigen in het leven. “Het Instituut heeft sindsdien amper relevante wetenschappelijke resultaten en papers gepubliceerd”, concludeert Judith Wouters, master Japanologie aan de K.U.Leuven, in haar scriptie, “het is slechts een dekmantel om het verbod te kunnen omzeilen.”
Meer dan 10.000 walvissen stierven al ten gevolge van de ‘wetenschappelijke’ walvisjachtpraktijken van Japan. Wouters onderzocht waarom het land koppig blijft verder jagen, na talloze verzoeken uit binnen -en buitenland om de operaties stop te zetten.
De politieke agenda blijkt de voornaamste reden, meer nog dan economische of culturele motieven. De walvisjachtindustrie maakt namelijk al jaren grote verliezen en de toekomst zou hierin geen beterschap brengen. Hoewel de Japanse overheid de consumptie van walvisvlees ook vaak verdedigt als belangrijke elementen van de Japanse cultuur, blijven de tradities beperkt tot een aantal visserdorpjes. Bovendien zijn er in Japan ook gemeenschappen waar walvissen als goden aanbeden worden.
Het Agentschap voor Visserij heeft de volledige jurisdictie over de walvisvangst in Japan. Hun vrees voor een daling van de budgetten, het aantal posten en de politieke macht is voor hen de voornaamste reden om achter het tot nu toe gevoerde beleid te blijven staan.
Omkoping
Uit de resultaten van een enquête blijkt dan ook dat er bij ngo’s - zowel pro als contra de walvisjacht - een groot wantrouwen heerst tegenover overheidsinstellingen als het IWC en het Agentschap voor Visserij. Vorige week raakte nog bekend dat Japan door milieuactivisten beschuldigd werd van omkoping. Vice-voorzitter van de Internationale Walvisvaartcommissie Anthony Liverpool zou vluchten en hotelovernachtingen gekregen hebben van de Japanse overheid tijdens de laatste vergadering van het IWC. Judith Wouters nam met haar scriptie deel aan de Vlaamse Scriptieprijs.
Acid Test: The Global Challenge of Ocean Acidification
This groundbreaking NRDC documentary explores the startling phenomenon of ocean acidification, which may soon challenge marine life on a scale not seen for tens of millions of years.
The film, featuring Sigourney Weaver, originally aired on Discovery Planet Green.
Nee, zegtvoorzitter Doeke Faber het Productschap Vis,dierenwelzijn kan niet worden meegewogen in de criteria voor duurzaamheid die voor het keurmerk voor wildvangst van het Marine Stewardship Council (MSC) worden gebruikt. Waarom niet? Omdat duurzaamheid leunt op de pijlers people, planet en profit. Dit is een cirkelredenering. Om die te doorbreken stel ik voor om aan duurzaamheid ook de pijler pain toe te voegen. Zoals, zo geeft Faber zelf al aan in zijn artikel, voor het keurmerk voor gekweekte vis al wel wordt gedaan. Overigens is het ook zonder die pijler niet vol te houden dat duurzame vis duurzaam is.
Sterker nog, zeevis is het toonbeeld van een product dat in het kader van een duurzame wereld helemaal niet meer geconsumeerd zou moeten worden. Zelfs gekweekte zeevis is niet duurzaam, omdat die – ja, het is echt waar! – gevoerd wordt met in het wild gevangen vis. Uit een studie van het British Columbia Fisheries Centre in Canada blijkt dat per jaar ongeveer 35 miljard kilo wild gevangen vis wordt verwerkt tot vismeel en visolie om vissen in kwekerijen en – ja, ook dit is echt waar! – kippen en varkens in de vee-industrie te voeren. Dit betekent dat ruim een derde van de totale visvangst wordt gebruikt als diervoeder. Kortom, kweekvis is allerminst een duurzame oplossing.
Onzinproducten Ophouden met het consumeren van vis zal de gezondheid van de mens niet schaden. Niet voor niets heeft de European Food Safety Autority (EFSA) onlangs negatief geoordeeld over alle gezondheidsclaims die visoliefabrikanten doen over, bijvoorbeeld, omega-3. Wie bedenkt dat voor een liter van dat spul minimaal twintig kilo vis moet worden gebruikt, komt in het kader van de overbevissing waarmee wij wereldwijd te kampen hebben al snel tot de conclusie dat dergelijke onzinproducten zo snel mogelijk uit de winkelschappen moeten worden geweerd. Overigens maken de vissen de olie niet zelf aan, zoals vaak wordt gedacht, maar krijgen zij die binnen via algen.
CO2 Volgens de Verenigde Naties zijn de wereldzeeën in het huidige vangsttempo in 2050 leeggevist. Naar de gevolgen kunnen we slechts raden. Vast staat dat de oceanen de helft van alle koolstofdioxide (CO2) – het belangrijkste broeikasgas – uit de atmosfeer opneemt. Een belangrijke rol hierin speelt vissenpoep. Dat bevat kalk, wat een buffer voor CO2 is. Als de zeeën worden leeggevist, zullen zij verzuren doordat er te weinig kalk is om het CO2 in het water op te nemen. Als de zeeën verzuren, verdwijnt plankton, dat eveneens een grote rol speelt in de opname van CO2 en de afgifte van zuurstof. En zo worden de wereldzeeën waarschijnlijk zomaar weer een stukje warmer…
It's crunch time in the fight to protect whales! Let's get to 1 million signatures this week, before the final vote. Forward the email below to everyone!
Dear friends,
The international vote that could legalize commercial whale hunting is just days away. 650,000 of us have signed the petition to protect whales, and an Avaaz team is on the ground to make sure we're heard -- let's super-charge this campaign by hitting 1 million signatures! Add your name and then forward this message:
In one week, the International Whaling Commission will hold itsfinal vote on a proposal to legalize commercial whale huntingfor the first time in a generation.
The outcome rests on whose voices are heard most clearly in the final hours: the pro-whaling lobby -- or the world's people?
More than650,000 of us have signed the petition to protect whales -- it's time to reach 1 million! At the whale summit in Morocco, an Avaaz team is setting up billboards, front-page newspaper ads, and a giant, constantly-updating petition counter -- all to ensure that delegates, from the moment they step off the plane until they cast their votes, will see from our explosive numbers that the world will not accept legal whale slaughter.Click to sign, and forward this email to everyone:
Thanks to the worldwide outcry, many governments have already pledged to oppose the proposal. Each time the Avaaz whale petition added 100,000 signatures, it was sent again to the IWC and key governments -- some, like New Zealand, thanked all of us who had signed on.
But pressure from the other side has been relentless. Now other governments, especially in Europe and Latin America, may abstain... or even support the proposal.The vote could go either way.
Citizen pressure is our best hope. After all, it was an explosive worldwide social movement in the 1980s that led to the commercial whaling ban we're now trying to protect. As the International Whaling Commission meets in Morocco -- starting this Thursday, the 17th, with the crucial vote less than a week away -- let's make sure the world's voices are there to greet them:
After the global ban was first implemented on commercial whaling, the number of whales killed each year plummeted from 38,000 per year to just a couple of thousand. It's a testament to the power of humanity to move forward. As we move to confront the other crises of the modern age, let's cherish this legacy of progress -- by joining together now to protect our majestic and intelligent neighbors on this fragile planet.
With hope,
Ben, Ben M, Maria Paz, Ricken, Benjamin, David, Graziela, Luis, and the whole Avaaz team
P.S.: Despite the ban, Japan, Norway, and Iceland have continued whaling -- and are now pushing to make the IWC proposal as lenient as possible. Expecting permission to catch more whales than ever, Japan is reportedly planning to buy its largest whaling ship yet.Click here to sign the petition against commercial whaling!
"Nations Push To Develop New Whale-based Products" - anticipating the end of the whaling ban, whaling nations planning whale-based products including golf balls and detergent http://goo.gl/aoH1
Radio-interview Dos Winkel in het programma Stories van de VRT
Beluister het interview met Dos Winkel in het radioprogramma Stories van de VRT.
Een onthullende reportage van Associated Press, dat met een aantal duikers op pad ging om te filmen welk effect de olie heeft onderwater. De reportage spreekt voor zich; dit is wat de journalist achteraf nog had te zeggen:
"Ik kan niks meer zien en we zijn nog maar 5 seconden aan het duiken" "Ik sprong van de boot en belandde in de dikste laag rode olie die ik ooit heb gezien. Wanneer ik mijn ogen open stel ik vast dat mijn duikmasker al besmeurd is met olie, ik kan niks meer zien en we zijn nog maar 5 seconden aan het duiken." ("I jump off the boat into the thickest patch of red oil I've ever seen. I open my eyes and realize my mask is already smeared. I can't see anything and we're just five seconds into the dive.")
Overal olie "Onderwater is het enige wat ik zie olie. Links, rechts, boven en onder me - de olie ligt ook op het water in gigantische plassen, en vijf meter onder water hangt hij in de vorm van bellen, groter dan tennisballen. Er is niks dat leeft onder de olievlek, ik zie wel een dode kwal en een handvol kleine visjes." ("Dropping beneath the surface the only thing I see is oil. To the left, right, up and down - it sits on top of the water in giant pools, and hangs suspended fifteen feet beneath the surface in softball sized blobs. There is nothing alive under the slick, although I see a dead jellyfish and handful of small bait fish.")
"Ik wil er snel weer uit" "Ik ben alleen omdat de andere duikers niet wilden riskeren het water in te gaan zonder een beschermend gaspak, en met al die olie op mijn masker, en het water zo donker, duik ik niet diep. Ik wil snel weer het water uit." ("I'm alone because the other divers with me wouldn't get in the water without Hazmat suits on, and with my mask oiled over and the water already dark, I don't dive deep. I also want to get out of the water. Badly.")
"Je kan hem niet gewoon van je afvegen, je moet hem afschrapen, laag per laag. Dan giet je er afwasmiddel op en schrob je verder." "Ik zwem terug naar de boot en ben me niet bewust van hoe ik onder de olie zit. Ik zie er uit als die arme pelikanen. De olie is zo dik en kleverig, het lijkt wel cake-beslag. Je kan hem niet gewoon van je afvegen, je moet hem afschrapen, laag per laag. Dan giet je er afwasmiddel op en schrob je verder. Ik denk: geen enkele vis, vogel, schildpad zou dit van zich kunnen afhalen. Als een dier hier zou in terechtkomen, zou het nooit kunnen ontsnappen." ("I make my way to the back of the boat unaware of just how covered I am. To be honest, I look a little like one of those poor pelicans we've all been seeing for days now. The oil is so thick and sticky, almost like a cake batter. It does not wipe off. You have to scrape it off, in layers until you finally get close to the skin. Then you pour on some Dawn dishwashing soap and scrub. I think to myself: No fish, no bird, no turtle would ever be able to clean this off of themselves. If any animal, any were to end up in this same puddle there is almost no way they could escape.")
"Ik moet een half uur schrobben voor de kapitein me aan boord laat. Eenmaal proper, sta ik op. Maar aan mijn voeten hing nog olie, ik schuif uit en val in het water. En moet weer van vooraf aan beginnen: opnieuw 30 minuten schrobben voor ik aan boord kan." ("The cleaning process goes on for half an hour before the captain will even think about letting me back in the boat. I'm clean, so I stand up. But the bottoms of my feet still had oil, and I fall back in the water. The process starts again. Another 30 minutes of cleaning and finally I'm ready to step into the boat.") (mvl)
Boekbespreking 'De Huilende Zee' door NBvP Dit boek verdient net zoveel aandacht als ‘Een ongemakkelijke waarheid’ van Al Gore
‘De zee heeft me verteld dat zij zo moe is, zij zei dat zij er zeer beroerd aan toe is’. Met deze woorden uit het lied van Paul van Vliet opent De Huilende Zee.
Een boek waarin de bedreigingen van de oceanen en hun bewoners uitgebreid aan bod komen, net als de vraag hoe gezond vis en visolie (nog) zijn. Na het lezen van de confronterende teksten en het bekijken niet mis te verstane foto’s van Dos Winkel en de illustraties van Geert Vons, kun je niet anders concluderen dan dat het vijf voor twaalf is voor de zee en haar bewoners en daarmee indirect ook voor de hele mensheid. Dit boek verdient net zoveel aandacht als ‘Een ongemakkelijke waarheid’ van Al Gore, waarbij het te hopen is dat die aandacht langer aanhoudt. Uitgeverij Elmar, gebonden, 289 blz., € 29.95, ISBN 978 90 389 2003 0
Hoe de Atlantische Oceaan er uit zal zien als het olielek tegen augustus niet dicht is
Het Amerikaanse National Center for Atmospheric Research (NCAR) heeft een simulatie gemaakt van de schade die de olie - die al 45 dagen uit een onderzees lek in de Golf van Mexico stroomt- kan aanrichten indien BP er niet in slaagt het lek te dichten. Met het orkaanseizoen op komst en de geringe vooruitgang die de afgelopen 6 weken is geboekt, denken sommige experts dat hettot augustusofzelfs tot Kerstmiskan duren vooraleer het lek dicht is.
Uit de simulatie blijkt dat ongunstige winden ervoor kunnen zorgen dat de olie zich rond de kusten van Florida nestelt om daarna een gigantische olievlek te vormen in de Atlantische Oceaan.
Ondertussen zijn de BP-robotser wel in geslaagdom de 1.500 meter diepe defecte pijpleiding tussen het boorplatform en de boorput af te zagen. Vannacht is dan op het lek een opvangstructuur gemonteerd om zo de lekkende olie naar een schip te pompen. Of dat ook daadwerkelijk gaat werken kan BP nog niet zeggen en zelfs als het werkt, gaat het hier slechts om een tijdelijk oplossing. Hoewel voorbehoud moet worden aangetekend bij het resultaat daarvan,beloven deze beelden niet veel goeds.
Vegetarian diets are associated with healthy mood states a cross-sectional study in Seventh Day Adventist adults
The physical health status of vegetarians has been extensively reported, but there is limited research regarding the mental health status of vegetarians, particularly with regard to mood. Vegetarian diets exclude fish, the major dietary source of eicosapentaenoic acid (EPA) and docosahexaenoic acid (DHA), critical regulators of brain cell structure and function.
Omnivorous diets low in EPA and DHA are linked to impaired mood states in observational and experimental studies.
Methods: We examined associations between mood state and polyunsaturated fatty acid intake as a result of adherence to a vegetarian or omnivorous diet in a cross-sectional study of 138 healthy Seventh Day Adventist men and women residing in the Southwest. Participants completed a quantitative food frequency questionnaire, Depression Anxiety Stress Scale (DASS), and Profile of Mood States (POMS) questionnaires.
Results: Vegetarians (VEG:n=60) reported significantly less negative emotion than omnivores (OMN:n=78) as measured by both mean total DASS and POMS scores (8.32+/-0.88 vs 17.51+/-1.88, p=.000 and 0.10+/-1.99 vs 15.33+/-3.10, p=.007, respectively).
VEG reported significantly lower mean intakes of EPA (p<.001), DHA (p<.001), as well as the omega-6 fatty acid, arachidonic acid (AA; p<.001), and reported higher mean intakes of shorter-chain alpha-linolenic acid (p<.001) and linoleic acid (p<.001) than OMN. Mean total DASS and POMS scores were positively related to mean intakes of EPA (p<0.05), DHA (p<0.05), and AA (p<0.05), and inversely related to intakes of ALA (p<0.05), and LA (p<0.05), indicating that participants with low intakes of EPA, DHA, and AA and high intakes of ALA and LA had better mood.
Conclusions: The vegetarian diet profile does not appear to adversely affect mood despite low intake of long-chain omega-3 fatty acids.
Bite Back vraagt aandacht voor vissenleed met de Campagne ‘Vis Wijzer, Vis Niet’
Vis Wijzer, Vis Niet. Onder die slogan lanceert dierenrechtenorganisatie Bite Back haar nieuwe campagne. De lancering vindt niet toevallig plaats op World Ocean Day (8 juni). Bite Back maakt van de gelegenheid gebruik om aandacht te vragen voor heikele thema's als vissenleed en overbevissing. De organisatie doet dit met de lancering van de nieuwe websitewww.viswijzervisniet.been een bijhorende flyer.
De afgelopen maanden is er, dankzij het werk van verschillende bekende organisaties, heel wat te doen rond overbevissing. Zoals u ondermeer kan zien in de op 19 mei gelanceerde film Sea The Truth van de Nicolaas G. Pierson Foundation, het wetenschappelijk bureau van de Nederlandse Partij voor de Dieren, is het leven in onze oceanen ernstig bedreigd. De FAO schat dat de helft van de wereldwijde visbestanden uitgeput is door overexploitatie, en nog eens een kwart volledig wordt geëxploiteerd. Met dit tempo zullen alle commerciële vissoorten tegen 2050 zo goed als verdwenen zijn. Bite Back wil de consument dan ook informeren over dit onderwerp. Maar daar stopt het niet.
Vissen voelen pijn Helaas gaan vele campagnes rond vissen immers voorbij aan het onmiskenbare dierenleed dat met het consumeren en 'gebruiken' van vissen gepaard gaat. Daarom focust Bite Back ook op het dierenleed bij vissen. Uit wetenschappelijk onderzoek (1) blijkt immers dat vissen en zelfs ongewervelden (2) (zoals kreeften en inktvissen) pijn en stress ervaren. Vissen zijn gewervelde dieren en reageren op dezelfde manier op pijn als mensen en andere dieren.
Toch worden ze op gruwelijke wijze gevangen en gedood vooraleer ze op iemands bord belanden. Enkele gangbare dodingsmethoden zijn het levend opensnijden (strippen), samenpersen, verstikken of invriezen en het zoutbad bij palingen. Deze methoden zijn niet enkel heel pijnlijk voor de dieren, maar ze zijn ook niet efficiënt. Zo blijven schollen nog 50 minuten in leven nadat hun ingewanden verwijderd zijn en vechten tongen maar liefst 4 uur voor hun leven nadat ze aan boord zijn gehaald. Een visvangstmethode zonder onnodig dierenleed is onmogelijk.
Vis is ongezond Bite Back waarschuwt ook voor de gezondheidsrisico's die gepaard gaan met het eten van vis. Je hoeft immers geen wetenschapper te zijn om te weten dat de oceanen vervuild zijn. Het vet van vissen zit vol met zware metalen, PCB's, insecticiden, dioxine en noem maar op. De Europese Commissie heeft berekend dat 60% van de kankerverwekkende dioxines en PCB’s in ons lichaam komen door vis en visolie (3). Consumptie van vissen kan leiden tot aantasting van onze hormoonhuishouding, lever, nieren en hersenen. Het maakt daarbij niet uit welke vissen je eet: geen enkele soort is vrij van schadelijke stoffen.
Kweekvis en visolie: geen goede oplossing! Kweekvissen en visolie worden soms aangehaald als 'alternatief' voor vis. Bite Back ontkracht dit echter. Voor de productie van 1 liter visolie heeft men, afhankelijk van de soort, 20 tot 100 kilogram vissen nodig. Bovendien is de olie vervuild, ook de merken die beweren dat hun olie 'gezuiverd' is, zijn hier niet volledig vrij van. Gelukkig zijn er plantaardige oliën die ons perfect voorzien van de noodzakelijke omega-vetzuren. Kweekvissen zijn ook geen oplossing. Niet voor het dierenleed, aangezien het hier gaat om een vorm van intensieve 'vee'houderij. Niet voor de gezondheid, aangezien kweekvissen ook schadelijke stoffen opslaan in hun vet en bovendien nog eens flink wat antibiotica krijgen toegediend. En zelfs niet voor de overbevissing, aangezien ze gevoederd worden met 'wilde' vissen. Ook voor de productie van veevoeder worden vissen gebruikt.
Wat is dan wél de oplossing? Op de website www.viswijzervisniet.be reikt Bite Back enkele goede alternatieven aan voor visconsumptie: plantaardige visvervangers en heerlijke recepten voor ondermeer veganistische sushi, paëlla en kaviaar. Zo hebben we straks én een volle maag én een volle zee. Verder wijdt de organisatie ook de nodige aandacht aan de vissport en het houden van vissen als huisdieren. Ook dit gaat maar al te vaak gepaard met flink wat dierenleed dat makkelijk vermeden kan worden.
Referenties (1)Lynne U. Sneddon, Victoria A. Braithaite en Michael J. Gentle: ’Do fishes have nociceptors: evidence for the evolution of a vertebrate sensory system’, Proceedings of the Royal Society B, (2003) (2)Report ‘Sentience and Pain in Invertebrates’ (2005), Lauritz S. Sømme, Norvegian University of Life Sciences, Dept. of Animal and Aquacultural Sciences en G. Fiorito, ’Is there ’pain’ in Invertebrates?’ (Behavioural Processes 12 (1986) 383-388) (3)Meer info over het onderwerp: ‘Wat is er mis met vis?!’ Dos Winkel, Uitgeverij Elmar, 2008
Sea First Foundation
De bescherming van de oceanen is van levensbelang. Niet alleen voor de bewoners van de oceaan, maar ook voor de mens...
De Sea First Foundation vermindert door bewustwording de schadelijke invloeden van de mens op de oceanen en het onderwaterleven.
Word daarom nu lid van de Sea First Foundation en ontvang een prachtig welkomstgeschenk van de hand van de Ambassadeur van de Zee, Dos Winkel.
website van de Sea First Foundation...
Ondertussen zijn de BP-robots